تبليغاتX
به نام خالق بى همتاى كوهستان

 

                                علم کوه
                                دهستان سه هزار ، شهرستان تنکابن،47 کیلومتری جنوب
                                خاوری تنکابن،240کیلومتری جنوب غربی حسن کیف
                                (کلاردشت) ارتفاع حدود 4650متر ، سرچشمه رود میش و
                                رودسه هزار.

                                قله علم کوه سومین قله ایران از نظر ارتفاع محسوب
                                می گردد.

                                این کوه از جنوب به کوه تخت سلیمان مشرف است و از
                                شمال غربی به کوه لنگری و از شمال به کوه گرده و
                                پیت غار متصل است.

                                قلل مهم این کوه عبارتند از : خرسان (شمالی و
                                جنوبی) با ارتفاع 4500متر ، رستم نیشت با 4300متر،
                                منار و حصار چال .

                                برای صعود به این کوه از راه های زیر میتوان
                                استفاده نمود:

                               1 - راه اتومبیل رو قزوین به شهرک طالقان تا
                                روستای مرجان و صعود از دره علی ران یا دره دیوان.

                              2 - راه اتومبیل رو تنکابن تا روستای پردسر و صعود
                                از دره رودخانه سه هزار و گرما رود.

                             3- راه اتومبیل رو مرزن آباد تا روستای رود بارک
                                وصعود از دره سردآب رود.

+نویسنده : رضا موسوی در 85/12/28 |
به گلبانگ عيد


گل سرخ شادي دميد


خوشا چهره با شکوه اميد !


بهاران خوش است


گل روي ياران خوش است .


شکست غم روزگاران خوش است

 

موفقيت تان روز افزون و نوروزتان پيروز.

+نویسنده : رضا موسوی در 85/12/26 |

        بس که لبريزم از تو مي خواهم
        بدوم در ميان صحراها
       سر بکوبم به سنگ کوهستان
       تن بکوبم به موج دريا ها
       بس که لبريزم از تو مي خواهم
       چون غباري ز خود فرو ريزم
       زير پاي تو سر نهم آرام
       به سبک سايه تو آويزم
       .
       .
       .
      این زمستون هم به پایان رسید. یعنی چند روزی بیشتر نمونده. با خاطراتی از کوه
      هایی که رفتم؛ و کوه هایی که نرفتم! و چیزایی که به دست آوردم؛ و چیز هایی که
      از دست دادم...

      انگار همه چیز با کوه سنجیده میشه. فصل ها،خاطرات، آدم ها، گذر زمان، زندگی،
      همه چیز... وقتی غیر از کوه چیزی برات نمیمونه گویا چاره ای غیر از این هم
      نیست. البته خیلی هم بد نیست. شاید نتیجه طبیعی انتخاب های خودم باشه. اصلا
      شاید بهترین انتخاب همین باشه. شاید... .
      الان هم دارم کوله ام رو میبندم برای آخرین کوه.. و آخرین دیدار.

      فقط میمونه یک تشکر؛ تشکر از همه اونهایی که این زمستون رو با من همراه بودند
      و اون رو برام شیرین و به یادموندنی کردند.


      و تشکری ویژه از کسانی که بخش زیادی از دانسته هام رو مدیون اونها هستم..

      و بار دگر... سپاس ای آفریننده بزرگ..ای پاکی جاری در طبیعت..ای روشنی تابیده
      بر جهان هستی... 
         
     

+نویسنده : رضا موسوی در 85/12/24 |
                                                                                                 
                                بخش لاريجان ،شهرستان آمل ،62 كيلومتري جنوب غربي
                                آمل ، 69 كيلومتري شمال شرقي تهران ،26 كيلومتري
                                شمال دماوند. ارتفاع 5628 متر . غالب كتابهاي
                                جغرافيائي ارتفاع كوه دماوند را 5671 متر نوشته
                                اند ولي عمليات فتوگرامتري سالهاي اخير رقم 5628
                                متري را نشان مي دهد. با توجه به اينكه دقت اندازه
                                گيري هاي ارتفاعي عمليات فتو گرامتري سالهاي
                                1335-1360 داراي دقتي 50 +- متر است از اين رو رقم
                                5671 متر را ميتوان به عنوان نوسان بالا پذيرفت .
                                كوه دماوند بلندترين قله فلات ايران و بالطبع
                                مرتفع ترين كوههاي كشور ايران مي باشد قلهاي است
                                مخروطي و آتشفشاني است خاموش كه در دوران چهارم
                                زمين شناسي فعال بوده است . اين قله از برف دائمي
                                پوشيده شده و در روزهاي صاف آفتابي از كرانه هاي
                                درياي خزر و شهر تهران و حتي قم به خوبي ديده
                                ميشود .
                                كوه دماوند تقريبا از 70 دهانه آتشفشاني تشكيل
                                يافته و يكي از آنها كه از نشت هاي ضخيم گوگردي
                                پوشيده شده قلهاي مخروطي و زيبا را پديد آورده و
                                دهانه اي به قطر حدود 400 متر در آن ديده مي شود .

                                دامنه هاي اين كوه از گدازه هاي آتشفشاني پوشيده
                                شده واز دهانه هاي متعدد آن گاز گوگرد متصاعد است.

                                اين كوه مركز يك منطقه زلزله اي است كه در سراسر
                                مازندران كشيده شده و در دامنه هاي آن چشمه هاي آب
                                معدني فرواني كه حاوي املاح گوناگون است از زمين
                                مي جوشد كه از جمله اين چشمه ها چشمه آبگرم اسك و
                                تلخ رود و لاريجان را مي توان نام برد . از كوه
                                دماوند چشمه سارهاي فراواني سرازير مي شود كه همگي
                                به رود خانه هراز ميريزد كه از جمله آنها تلخ رود
                                ،آب رزان و آب مشك عنبر را ميتوان نام برد.

                                روستاهاي زيادي در دامنه اين كوه واقعند كه
                                مهمترين آنها عبارتند از : پلور،اسك،رينه ،گزنك
                                ،تينه ،كرف ،نل،دلا،نادل،رزان،تاريخ و...

 

                            

               
                        

           

 

+نویسنده : رضا موسوی در 85/12/24 |
ادامه بحث آتشگيرها
طرز تهيه فتيله پارافيني
براي درست کردن اين فتيله احتياج به نخ قرقره ،پنبه،پارافين مذاب(ميتوانيد شمع را بر روي حرارت
خيلي ملايم ذوب کنيد) و مقداري سيم نازک آهني (سيمهايي که در گل سازي مصرف دارند) داريم.
ابتدا يک گلوله نسبتا بزرگ پنبه را بر ميداريم و آنرا به شکل يک نوار 10 سانتي در مي آوريم قطر اين
نوار بايد به حدي باشد که وقتي آنرا فشرده مي کنيم کمي از يک مداد معمولي ضخيم تر باشد(حدود
6-7 ميليمتر)سپس از سيم يک قطعه به طول 20 سانتيمتر مبريم و آن را در طول نوار پنبه اي فرو
ميکنيم به طوري که از طرف مقابل حدود 1 سانتيمتر بيرون بزند سپس با نخ قرقره به صورت کاملا
فشرده دور نوار پنبه اي را مي پيچيم در اين هنگام فتيله شما بايد به شکل فشفشه در آمده باشد!
سپس فتيله را به مدت 15 دقيقه در پارافين مذاب غوطه ور ميکنيم و سپس آن را در معرض هواي آزاد
قرار مي دهيم تا پارافين جذب شده به خوبي ببندد.

به اين روش 4-5عدد فتيله درست کنيد وبه دور هر کدام ورق نازکي از کاغذ بپيچيد تا به هم 
نچسبند،و انها را در جايي مصون از رطوبت و گرماي زياد قرار دهيد.
از سيم آهني ميتوانيد به عنوان دسته استفاده کنيد يا اينکه اگر خواستيد از فتيله به عنوان منبع
روشنايي استفاده کنيد براحتي مي توانيد آن را در هر شکاف يا خاکي فرو کنيد

3-سوختها

همانطور که گفته شد سوختها موادي هستند که اشتعال آنها هدف نهايي پروسه روشن کردن آتش
است؛از عمده ترين اين مواد مي توان به چوب،فضولات خشک حيوانات،زغال و... اشاره کرد.
لازم به ذکر است که چوب يا زغال هرچه سبکتر باشند تندسوزتر هستند و البته سريعتر هم آتش مي
گيرند.چوب درختان سوزني برگ مثل سرو و کاج به علت داشتن صمغي که خوب مي سوزد،خيلي
سريع آتش مي گيرند(البته به شرطي که خشک باشند).
چوبهاي تازه درخت به هيچ عنوان سوخت خوبي به شمار نميايند و هنگام سوختن دود بسيار غليظي
در هوا منتشر مي کنندکه به هيچ وجه مطلوب نيست،در صورت استفاده از اين چوبها بايد ابتدا آنها را
در اطراف آتش قرار داد تا خشک شوند و سپس از آنها استفاده نمود.
فضولات خشک حيوانات نيز سوخت بسيار مطلوبي به شمار مي آيند و مي توانيد از آنها نيز به عنوان
سوخت استفاده نماييد.
نکته : در فصل زمستان از به همراه داشتن مقداري زغال سبک چوب (زغال ليمو يا نارنج براي کار ما
مطلوب نيستند) هيچگاه ضرر نخواهيد کرد،اين زغال ها ميتوانند به عنوان هسته اوليه به کار روند و
حرارت ناشي از آنها ميتواند چوبهاي آبديده زمستاني را به خوبي خشک کند!

روشهاي روشن کردن آتش:

روشهاي زيادي بسته به نوع و اندازه چوبهاي موجودبراي آتش روشن کردن وجود دارد،من در اينجا دو
روش بسيار ساده و کاربردي را توضيح ميدهم:

روش اول:
اگر در بين چوبهايي که جمع آوري کرده ايد کنده(چوب قطور) هم هست از اين روش استفاده کنيد:
کنده را بر روي سطح صافي قرار دهيد به طوريکه امتداد طول کنده در جهت وزش باد باشد سپس يک
طرف يا دو طرف(بسته به حجم آتش مورد نياز)طول کنده را به طور کاملا فشرده از مواد آتش گير مانند
خاروخاشاک و.. پر کنيد.سپس چوبهاي نازکتر را به طور اريب به صورتي که با کنده زاويه 90 درجه
بسازند را روي کنده بچينيد سپس مواد آتش گير را روشن کنيد وقتي خوب شعله ور شدند مقداري از
همان مواد را هم روي چوبها بريزيد تا چوبهاي نازکتر خوب مشتعل شوند.اين نوع آتش احتياج زيادي به
مراقبت ندارد فقط هر از چند گاهي به آن چوب اضافه کنيد .

روش دوم:
اگر کنده در اختيار نداريد و چوبها همه نازکند از اين روش استفاده کنيد:
چاله کوچکي در زمين درست کنيد و آن را به طور فشرده مملو از مواد آتش گير کنيد سپس چوبها را به
صورت شعاعهاي دايره اي که مرکز آن وسط چاله است بچينيد به طوري که سرهاي آنها بر روي هم
قرار گيرد و حالت طبقاتي پيدا کنند.مواد زيرين را روشن کنيد و وقتي خوب مشتعل شدند باز هم از مواد
اتش گير بر روي چوبها بريزيد تا چوبها خوب بگيرند،اين آتش احتياج به نگه داري دارد و بايد با عوض کردن
جاي چوبها و اضافه کردن چوب از خاموش شدن آن جلو گيري کنيد.

نکات تکميلي:
1-براي جلو گيري از هدر رفتن حرارت آتش مي توانيم با ساختن يک ديواره سنگي يا چوبي به شکل
نيم دايره بر دور آتش حرارت آن را به سمتي که مي خواهيم(جهت مقابل ديواره) رفلکت کنيم.

2-در فصل زمستان و هنگام برف هيچگاه در زير درختي که برف بر روي آن نشسته است آتش روشن
نکنيد و اگر مجبور به اين کار هستيد قبل از آن برف درخت را بتکانيد.

3-هيچگاه مستقيما بر روي برف آتش درست نکنيد،براي اينکار قبلا محلي را براي درست کردن آتش با
استفاده از سنگ يا چوب بسازيد.

توجه: نکات بعدي در مورد تعهد ما نسبت به طبيعت و آتشي است که در آن برافروخته ايم:

4-اگر در محيطي آتش روشن مي کنيد که مملو از چوب،خا رو خاشاک و مواد سوختني است؛ابتدا
مکاني را که ميخواهيد در آن آتش روشن کنيد را به طور کامل از مواد سوختي پاک کنيد و سپس با
چيدن سنگ به دور آن يک ديوار کوتاه درست کنيد تا آتش نتواند بر اثر وزش باد گسترش پيدا کند و
باعث يک آتش سوزي نا خواسته شود.

5-جز در مواقع واقعا اضطراري از شاخه هاي سبز و تازه درختان به عنوان سوخت استفاده نکنيد.

6-اگر براي روشن کردن آتش از بته استفاده مي کنيد؛حتي الامکان آنها را از ريشه در نياوريد بلکه با
استفاده از يک وسيله تيز(کارد،داس...)قسمتي از آنها را که بيرون از خاک است ببريد.

خيلي مهم:

7-به عنوان يک طبيعت دوست متعهد مسئوليت کامل آتشي را که برافروخته ايد به عهده بگيريد و در
هنگام ترک محل از خاموش بودن آن اطمينان کامل حاصل کنيد.

کفش کوهنوردي:

در قديم معروف بوده است که پا قلب دوم انسان و مخصوصاً کوهنوردان است . بنابراين کفش که محافظ
پا است از مهمترين وسايل و پوشاک کوهنوردي به شمار مي رود . کفش هاي قديم از چرم ساخته
مي شد که بنا به شرايط مورد استفاده ضخامت و تعداد لايه هاي چرم متفاوت بود . يکي از اشکالات
کفش هاي چرمي زمستاني وزن بالاي آنها بود که با اختراع لايه ها و پارچه هاي جديد با عناوين
گورتکس - سيمپاتکس و تينسوليت تا حدي اين نقيصه جبران گرديده است . لايه گورتکس که در انواع
پوشاک زمستاني کوهنوردي نيز بکار مي رود داراي خاصيت يک طرفه بودن است ؛ يعني تنها از يک
طرف کاملا ضد آب و باد است و در نتيجه از داخل بخار و گرماي ناشي از تعرق و فعاليت را بخارج
ميفرستد و از خيس شدن پوشاک زير و سرمازدگي جلوگيري مي کند . لايه سيمپاتکس نيز مانند
گورتکس ضد آب و ضد باد و داراي قابليت تنفسي است . لايه تينسوليت نيز گرمازا بوده و در کفش
هاي زمستاني و سنگين بکار مي رود . زيره کفش کوهنوردي نيز از لايه هاي مخصوصي ساخته
ميشود که معروف ترين آن ويبرام ايتاليا است . همچنين اخيرا لايه اي شوک گير نيز ساخته شده که
فشار ضربه هاي وارده به کف پا را کاسته و پا ديرتر خسته مي شود و در سرازيري زانوها کمتر آسيب
مي بيند
با توجه به پيشرفت هايي که در زمينه ساخت کفش هاي کوهنوردي بدست آمده و به برخي از آنها در
بالا اشاره شد ؛ امروزه براي هر نوع برنامه کوهنوردي و براي هر فصل و منطقه کفش خاصي ساخته
شده و مورد استفاده قرار مي گيرد و ديگر عنوان کفش هاي چهار فصل يا همه کاره دور از ذهن مي
باشد . به عنوان مثال در کفش هاي مخصوص سنگنوردي نوع کفش براي مرد و زن و همچنين بسته به
جنس و نوع سنگ متفاوت مي باشد

بطور کل مي توان کفش ها را به 6 دسته بزرگ به شرح زير تقسيم کرد:
کفش صعودهاي هيماليايي يا اکسپد يشن که سه پوش و يا دو پوش هستند . نوع دوپوش از يک
کفش کوچک و تنك مثل کفش رشته کشتي که بجاي بند داراي چسبک است تشکيل مي شود و اين
کفش درون کفش اصلي که بزرگتر است قرار مي گيرد . مي توان شب در داخل چادر و کيسه خواب
کفش بيروني را از پا درآورد و از پوش داخلي به عنوان جوراب و يا کفش داخل چادر استفاده کرد . در
نوع سه پوش علاوه بر اين دو کفش يک لايه گتر بلند نيز بر روي کفش قرار مي گيرد که به دور کفش
دوخته شده و تمام رويه و اطراف کفش را در بر مي گيرد . پوش دوم کفش يا از جنس چرم است و يا از
جنس فايبر گلاس که نوع اخير شبيه کفش هاي اسکي است

کفش کوهنوري سنگين يا هاي مونتين در صعود هاي بلند زمستاني مانند ارتفاعات ايران بکار مي
روند و داراي يک يا چند لايه فوق الذکر مي باشند و قابليت نصب کرامپون را هم دارند

کفش کوهنوردي يا کفش نيمه سنگين که براي سه فصل اول سال مورد استفاده قرار مي گيرد

کفش کوهپيمايي يا ترکينك کفش هايي سبک است و براي صعود هاي يک روزه يا چند روزه سبک
و کم ارتفاع بکار مي رود

کفش راه پيمايي يا واکينك براي مسير هاي ساده و کفي استفاده مي شود . شبيه کفش هاي
معمولي ورزشي و يا اسپرتکس هاي معروف مي باشند

کفش سنگنوردي يا کتان سنگ جهت صعود هاي داخل سالن و يا سنگنوردي طبيعي بکار مي
رود

نکات
بعد از هر برنامه کفش را کاملا تميز کرده و داخل آن را با روزنامه پر کنيد تا هم رطوبت آن گرفته شود و
هم حالت و فرم خود را حفظ کند
هيچگاه کفش خيس را براي خشك شدن در برابر حرارت مستقيم مثل آفتاب و آتش قرار ندهيد
اول فصل زمستان کفش چرمي را کاملا با پيه شتر و يا گوسفند چرب کنيد و محل دوخت ها را نيز با
موم عسل بپوشانيد تا آب وارد کفش نشود

هنگام شب خوابي در برنامه زمستاني کفش ها را با روزنامه پر کرده و داخل يک کيسه نايلني قرار
داده و در انتهاي کيسه خواب قرار دهبد تا يخ نزند . در غير اينصورت صبح روز بعد به پا کردن کفشي
مانند آهن غير ممکن است


چادر جزو وسايل گروهي کوهنوردي و خانه متحرك کوهنورد مي باشد . بطور کل چادر ها به دو نوع
کمپينگ و ارتفاع تقسيم مي شوند
نوع کمپينگ مخصوص ارتفاعات پايين و نيمه اول سال مي باشد ؛ نوع ارتفاع نيز براي ارتفاعات بالا و
برنامه هاي نيمه دوم سال است . چادرهاي ارتفاع برخلاف چادرهاي کمپينگ داراي ارتفاع و وزن کمي
مي باشند و معمولا به شكل گنبدي هستندکه با تيرك هاي سبك فلزي ( آلومينيوم يا تيتانيوم ) و يا
فايبر گلاس مقاومت خوبي در برابر بادهاي تند ارتفاعات داشته و سريع برپا و يا جابجا مي شوند .
جنس بدنه چادر ها معمولا از پارچه داراي قابليت تنفسي گورتكس مي باشد . چادر هاي ارتفاع و بعضا
کمپينگ معمولا دو پوش هستندکه پوش خارجي آن ضد آب و باد و پوش داخلي گورتكس است . بين
اين دو لايه نيز حدود 10 سانتيمتر فاصله براي تبادل هوا وجود دارد

يكي از نكات مهم در استفاده از چادر ، جلوگيري از تعرق آن است که با تنظيم و باز کردن پنجره ها و يا
درچه هاي تعبيه شده در بدنه چادر امكان پذير است . همچنين در صورت يكي شدن دماي داخل و
خارج چادر بر روي بدنه داخلي بر اثر تنفس و بازدم افراد برفك ايجاد مي شود که با گرم شدن هوا در
نزديكي صبح تبديل به آب شده و همه وسايل داخل چادر را خيس مي کند و خيس شدن کيسه خواب
و لباس هاي پر در زمستان يعني اول بدبختي و دردسر

چادر هاي ارتفاع آه معمولا از 1 تا 4 نفر ظرفيت دارند با داشتن پوش دومي بزرگتر از خود چادر ، داراي
دو بخش اضافي در جلوي دو در چادر است که يكي بعنوان انبار وسايل و لوازم غير ضروري براي خلوت
شدن داخل چادر و از فضاي ديگر نيز بعنوان آشپزخانه بمنظور جلوگيري ازکثيف شدن و يا آتش سوزي
داخل چادر استفاده مي شود


کيسه خواب
کيسه خواب نيز از وسايل ضروري يک کوهنورد است که بيشتر در برنامه هاي چند روزه
که احتياج به شب ماني در کوه دارد استفاده مي شود . خواب يکي از ضروريات انسان
مخصوصاً براي تجديد قوا مي باشد . بنابراين کيسه خواب راحت و نرم و گرم از اهميت
بالايي برخوردار است .
کيسه خوابها به دو نوع پر و الياف تقسيم بندي مي شوند . کيسه خوابهاي پر که حاوي
پر قو هستند از قديم بسيار مورد توجه بوده اند . تنها نقيصه کيسه خواب پر اينست که
اگر خيس شود خشک شدن آن به زمان زيادي نياز دارد و خيس شدن در زمستان نيز
برابربا يخ زدگي و يا مرگ است ! براي رفع اين نقيصه الياف جديدي به شکل لوله هاي
تو خالي ساخته شده و در ساخت کيسه خوابهاي جديد و حرفه اي از آنها استفاده
مي شود . اين الياف با وجود سبکي از حجم بالايي برخوردارند که بسته بندي در کوله
را کمي مشکل مي سازد . البته اين نقيصه نيز در الياف جديد به نام ترمو لايت برطرف شده است.
چون کيسه خواب پر هنوز طرفداران زيادي دارد کمي درباره آن بيشتر توضيح مي دهيم . ميزان پر موجود
 در کيسه خواب بصورت درصد کرك و ساقه پر بيان مي شود . مثلا پر40/60 يعني 40 درصد آن ساقه و
 60  درصد آن کرك پر است . بدين ترتيب کيسه خوابهاي  30/70 و20/80و10/90و5/95نيز موجود است.
 که اين نوع آخر بسيار حرفه اي و مخصوص صعودهاي بلند مي باشد . لازم بذکر است که هرچه
درصد کرك پر بيشتر باشد کيسه خواب گرمتر و سبك تر است
دماي مطلوب کيسه خوابها نيز با سه دماي حداقل و راحت و حداکثر بيان مي شود . مثلا 10 و 17 - و
25 - درجه سانتيگراد يعني اين کيسه خواب براي دماي بين 10 درجه بالاي صفر تا 25 درجه زير صفر
مناسب است ولي 17 - درجه سانتيگراد راحت ترين و مطلوبترين دماي آنست و نزديك به دماي حداقل
از گرما و نزديك به دماي حداکثر از سرما اذيت خواهيد شد . دماي حداکثر يا نهايي تنها از يخ زدن
اعضاي بدن جلوگيري مي کند و شما خواب خوبي در اين دما نخواهيد داشت . بنابراين در خريد کيسه
خواب به دماي حداقل بيشتر توجه شود . ضمناً هرچه کيسه خواب درصد کرك بالاتري داشته باشد
دماي متوسط آن به دماي حداکثر نزديكتر مي شود و اصطلاحا قويتر است .

و باز هم همان حرف تكراري که با توجه به برنامه خود کيسه خواب را تهيه کنيد . يعني حداقل بايد دو
کيسه خواب داشته باشيد يكي براي بهار و دماهاي بالاي صفر و يكي براي پاييز و زمستان و دماهاي
زير صفر . تابستانها هم که لخت مي خوابيد تا پشه ها دلي از عذا در بياورند

کيسه خوابهايي که در ايران موجود است تا حدود 45 - درجه سانتيگراد هستند و جوابگوي آب و هواي
ايران هستند . هرچند مي توان با افزايش لباس و پوشيدن البسه پر نيز به گرماي بدن افزود
در مورد طول کيسه خواب حتما از طول بدن شما بلند تر باشد تا در صورت نياز بتوانيد کفش و يا ظرف
آبتان را شب در ته آن بگذاريد که تا صبح يخ نزند

در خانه و زماني که از کيسه خواب استفاده نمي کنيد آن را بصورت باز از چوب لباسي آويزان کنيد تا پر
هاي آن پف کند و اصطلاحا نشكند . چون شكستن پر و خوابيدن آنها بر روي هم از دماي کيسه خواب
مي کاهد .

نكته : حتما موقع خواب از لباس زير خشك استفاده کنيد . چون اگر تنها زيرپوش شما بر اثر تعرق خيس
شده باشد و داخل ده تاکيسه خواب هم که برويد باز سرما خواهيد خورد .

کوله پشتي
در ميان وسايل کوهنوردي پس از کفش مهمترين وسيله کوله پشتي مي باشد ؛ چون تمام وسايل
مورد نياز کوهنورد براي صعود و فرود و شب خوابي در درون آن قرار مي گيرد . کوله ها از زمان قديم
تاکنون دستخوش تغييرات فراواني شده اند ؛ بطوريکه امروزه اگر براي اولين بار براي خريد کوله به يک
فروشگاه وسايل کوه برويد شايد از ديدن سايزها و رنگها و اشکال مختلف آنها سرتان گيج رود ! بنابراين
لازم است با مشورت يک فرد خبره و باتوجه به نيازتان کوله اي مناسب اختيار کنيد تا هميشه و در همه
حال بهترين همدم شما باشد چون اگر شکل و اندازه کوله مناسب بدن و برنامه شما نباشد ممکن
است بر اثر فشارهاي وارده بر شانه و ستون مهره ها براي هميشه از کوله و کوهنوردي و حتي از
زندگي سير شويد

برخي از کوله هاي قديمي که امروزه نيز گاها استفاده مي شوند داراي يک زين فلزي در خارج از کوله
هستند که با پشت فرد در تماس است و چون بار را به تناسب بين شانه و پشت و کفل تقسيم مي
کند براي بارکشي هاي سنگين و حتي در موارد اظطراري براي حمل مجروح مناسب است . اشکال اين
کوله ها وزن بيشتر و ارتفاع و پهناي زياد است . چون در مسيرهاي تنگ يا داراي شاخه هاي درخت و
يا سنگنوردي بايد از کوله هاي باريکي استفاده کرد که عرض آن بيشتر از بدن نباشد . کوله هاي
قديمي داراي جيب هايي نيز در پشت و طرفين هستند که مي توانيد وسايل ضروري و دم دست را در
آنها قرار دهيد . ولي کوله هاي جديدتر که بيشتر براي برنامه هاي فني و يا زمستاني بکار مي روند
بجاي جيب هاي بيروني داراي يک جيب بزرگ در روي سر کوله هستند و بعضا نيز در بخش انتهايي
کوله محفظه اي را جداکرده اند که داراي زيپ است و مي توان براي وسايل ضروري و يا کيسه خواب از
آن استفاده کرد ؛ در دوطرف و پشت کوله نيز بندهايي براي بستن وسايلي مانند فوم / زير انداز و کلنگ
و باتوم و کرامپون و ... تعبيه شده است

جنس کوله ها معمولا صد درصد ضد آب است که در انواع جديد از پارچه هاي گورتکس که سبکتر نيز
هستند استفاده مي شود . رنگ کوله نيز مانند لباسها بايد بشکلي باشد که متضاد با محيط برنامه
موردنظر شما باشد تا از دور کاملا به چشم بيايد که اين مسئله در صورت گم شدن و يا مجروح و
زمينگير شدن به جستجوگران کمک زيادي مي نمايد . بنابراين کوله ها معمولا به رنگ هاي قرمز و زرد و
آبي ساخته مي شوند . نوعي از کوله ها که به رنگ سبز و يا پلنگي هستند مخصوص شکارچيان و يا
سربازان است که مي خواهند در استتار باشند

اندازه کوله ها را برحسب فضاي داخل آن و با واحد ليتر اندازه گيري مي نمايند که معمولا از 30 تا 100
ليتر متفاوت است . کوله هاي 30 ليتري براي برنامه هاي يک روزه بدون وسايل خواب و يا دوچرخه
سواري مناسب هستند که البته نوع مخصوص دوچرخه آن داراي بندک نبوده و در آن نيز با يک زيپ
بزرگ نيم دايره باز مي شود . هميشه کوله اي را انتخاب کنيد که پس از قرار گرفتن تمام وسايل ديگر
فضايي خالي نداشته باشد تا شکيل و خوش فرم به پشتتان بنشيند . اگر کوله بزرگتر باشد از فرم
خارج شده و با لنگر انداختن موجب خستگي و آزار شما ميشود و اگر کوچکتر هم باشد که مجبوريد
مقدار زيادي از وسايل را به دور کوله آويزان کنيد و يا در دست بگيريد

نوعي کوله نيز طراحي شده است که مخصوص حمل کودک است و علاوه بر جاي مخصوص نشستن
کوک که در حمايت هم باشد و سقوط نکند داراي تعدادي جيب نيز براي وسايل ضروري است ، امروزه
کوله هاي مخصوصي نيز براي نوجوانان و بانوان ساخته مي شود که متناسب با فيزيک بدني آنهاست
بخشي از کوله که با پشت فرد در تماس است شايد مهمترين بخش باشد که بايد مانع از چسبيدن
کوله به پشت و عرق کردن شود

کوله ها معمولا بند بزرگي در قسمت پايين دارند که بدور کمر پيچيده مي شود و در حفظ تعادل موثر
است . برخي نيز داراي بندکي مشابه و در جلوي سينه هستند که تعادل بالاي کوله را حفظ مي کند
ولي موقع صعود که تنفس و حرکت سينه زياد و سريع است بهتر است که بسته نشود و فقط موقع
پايين آمدن آنرا ببنديد

کوله هاي باريک و لوله اي شکلي با جنس ضخيم نيز براي غارنوردي و آبشارنوردي ( دره نوردي )
ساخته شده اند که مناسب مسيرهاي تنگ و خيس و خشن است

موقع چيدن کوله وسايل سخت و فلزي را در تماس با بدنه کوله قرار ندهيد که اگر در پشتتان باشد
باعث آزار و اگر در اطراف باشد بر اثر کشيده شدن کوله به در و ديوار باعث پارگي کوله مي شود .
وسايل را طوري بچينيد که سنگين تر ها در نزديك پشت و بالاي کوله باشند و همچنين وسايل را به
ترتيب استفاده داخل کوله قرار دهيد . در يك کلام کوله چيني خود يك هنر است که با تمرين در شرايط
مختلف روز و شب و هواي سرد و گرم و با دستكش هاي کلفت و ... بدست مي آيد . جاي وسايل را
کاملا بخاطر داشته باشيد تا با چشم بسته هم بتوانيد وسيله مورد نظر را بيابيد ! مواد سوختي را در
ظروف با در محكم و چند لايه پلاستيك قرار دهيد تا نشت آن باعث خرابي کوله و لباس و غذاها نشود

توصيه : در خريد کوله و همه وسايل کوهنوردي چون با آسايش و حتي جان شما سروکار دارد به قيمت
فکر نکنيد و بيشتر به کيفيت و دوام و راحتي و وزن کم آن بها دهيد ؛ همچنين وسايل خود را تخصصي
نماييد و بدنبال کوله اي براي همه برنامه ها و يا کفشي براي همه فصول نباشيد

کلام آخر هم اين که بقول معروف بايد چند تا کوله را کهنه و يا پاره کنيد تا بتوانيد کوله مناسب خود را
پيدا کنيد

towchal

 

+نویسنده : رضا موسوی در 85/12/24 |